Obywateli RP obowiązują wizy pobytowe (Kambodża nie posiada wiz tranzytowych). Wizy na 30 dni pobytu można uzyskać podczas wjazdu lotniczymi/drogowymi przejściami granicznymi, po wypełnieniu kwestionariusza i załączeniu dwóch zdjęć. O wizy można się ubiegać w kambodżańskich przedstawicielstwach dyplomatyczno-konsularnych, jak również przez Internet (szcze­gółowe informacje oraz formularze wizowe można uzyskać pod adresem: www.mfaic.gov.kh). W trakcie pobytu, za dodatkowa opłatą, można prze­dłu­żyć wizę. Przy wjeździe wymagany jest przynajmniej czteromiesięczny okres ważności paszportu. Nie ma obowiązku okazywania biletu powrotnego, ani też środków na pokrycie kosztów pobytu. Przy wylocie obowiązuje opłata lotniskowa w wysokości 25 USD (dzieci do lat 2 – zwolnione z opłaty, od 3 do 12 lat – 13 USD). Przy przelotach wewnętrznych opłata lotniskowa wynosi 6 USD. Podczas wyjazdu drogowymi przejściami granicznymi opłata nie jest pobierana.

Nie ma ograniczeń przy wwozie dewiz.  a jedynie przy wywozie dewiz – maksymalnie do 10,000 USD, po udokumentowaniu źródła ich pochodzenia. Nie ma możliwości uzyskania zwrotu podatku VAT od zakupionych towarów.

Nie dozwolony jest handel oraz posiadanie narkotyków , wywóz oryginalnych dzieł sztuki khmerskiej, ssaków, ptaków, płazów, gadów i owadów objętych ochroną oraz wyrobów pochodzących z tych gatunków.

Nie ma obowiązku meldunkowego. Hotele i pensjo­naty rejestrują gości na podstawie paszportów lub ich fotokopii.

Nie są wymagane (ale zalecane) ubezpieczenia zdrowotne oraz od następstw nieszczęśliwych wypadków.

Nie wymaga się szczepień profilaktycznych przed przyjazdem. Prawdopodobieństwo zacho­rowania na malarię występuje co do zasady jedynie w głębokiej dżungli, na terenach podmokłych i bagiennych. Istnieje natomiast ryzyko zarażenia wirusem HIV, ptasiej grypy, dengą, amebą oraz wszelakimi chorobami skórnymi. Nie zaleca się picia wody pochodzącej z otwartych zbiorników, źródeł, studni, jak również nie przego­towanej wody z sieci wodociągowej. Ogólnie dostępna w sprzedaży i zalecana do spożycia jest woda butel­kowana. Surowe owoce i warzywa należy dokładnie myć i obierać. Zalecane jest częste mycie rąk, w szczególności po zakupach na miejscowym bazarze. W Kambodży nie ma państwowego systemu ubezpieczeń zdro­wotnych. Opieka medyczna jest płatna, dostępna głównie w miastach. Koszt wizyty u lekarza, także dentysty, wynosi w gra­nicach 15–40 USD. Dobowy pobyt w miejscowym szpitalu (opła­ta za łóżko) wynosi ok. 70 USD, przy czym pacjent obowiązany jest dodatkowo pokryć koszty specjalistycznych badań, lekarstw, środków opatrunkowych. Transport do szpitala zapewniają tylko prywatne kliniki, w których koszt dziennego pobytu wynosi od 80 do 200 USD. Cudzoziemcy z poważnymi dolegliwościami korzystają najczęściej z lekarskich usług specjalistycznych poza Kambodżą: w Bangkoku i Ho Chi Minh City (Sajgon).

Dokumentem uprawniającym do poruszania się pojazdem mechanicznym, w tym również skuterem (tut. „motor-bike”), jest międzynarodowe prawo jazdy lub też prawo jazdy wydane przez władze miejscowe. Obowiązuje ruch prawostronny. Wobec miejscowych kierowców należy stosować zasadę bardzo ograniczonego zaufania, ponieważ nagminnie nie przestrzegają oni podstawowych przepisów ruchu drogowego. Sprawca wy­padku może być narażony na poważne problemy, jeżeli odmówi finansowej rekompensaty za powstałe (niekoniecznie z jego winy) szkody. Z tego też względu zalecane jest korzy­stanie z bardzo popularnych i relatywnie tanich usług ofero­wanych przez miej­sco­wych przewoźników (tuk-tuk, moto-baja, riksza, taxi). Brak środków transportu publicznego (autobusów, tramwajów, metra). Ogólnie dostępne są do wypożyczenia motocykle.
UWAGA: Polskie prawo jazdy nie jest dokumentem uznawanym przez władze Kambodży jako dokument uprawniający do poruszania się samochodem, skuterem, czy jakimkolwiek innym pojazdem mechanicznym. Niedochowanie ww. warunku, w razie wypadku / kolizji drogowej, skutkuje utratą wszelkich uprawnień wynikających z wykupionego ubezpieczenia zdrowotnego i koniecznością samodzielnego pokrycia najczęściej bardzo wysokich kosztów leczenia. Należy przy tym pamiętać, iż wypadki (często śmiertelne!) z udziałem obcokrajowców są stosunkowo częste. Niestety w sytuacjach konfliktowych związanych z wypadkiem / kolizją drogową z udziałem obcokrajowca, asysta miejscowej policji może okazać się nieskuteczna nie tylko z uwagi na barierę językową.  

Bez ograniczeń. Można korzystać z prywatnej sieci połączeń autobusowych, wodnych, taksówek. Większość dróg jest w złym stanie.