Obywatele RP nie potrzebują wiz przy pobytach nie przekraczających 90 dni (w okresie 180 dni) oraz na przejazd tranzytem. Od 2008 r. granicę Macedonii można przekraczać na podstawie ważnego paszportu lub dowodu osobistego (nieposiadanie paszportu może jednak spowodować utrudnienia przy wypożyczaniu pojazdów i korzystaniu z hoteli i innych usług, w tym bankowych). Macedonia zniosła wymóg posiadania przez obywateli UE ubezpieczenia podróżnego przy wjeździe to tego kraju. Podczas podróży samochodem wymagana jest tzw. zielona karta. W razie jej braku istnieje możliwość wykupienia polisy (ważnej tylko na Macedonię) na przejściu granicznym. Przy wjeździe do Macedonii na podstawie dowodu osobistego należy żądać od macedońskiej policji granicznej stosownego blankietu, gdzie powinna być wbita pieczątka graniczna. Macedońskie służby graniczne mogą zażądać okazania tego blankietu przy opuszczaniu terytorium kraju. Poza tym należy mieć na względzie, że nie wszystkie państwa sąsiadujące z Macedonią dopuszczają przekraczanie własnych granic na podstawie dowodu osobistego. Osoby nieletnie podróżujące bez rodziców powinny mieć stosowną zgodę opiekunów prawnych na podróżowanie pod opieką osób trzecich. W przypadku, gdy osoba nieletnia podróżuje w towarzystwie jednego z rodziców, wówczas powinien on mieć pisemną zgodę drugiego rodzica.

Przepisy celne nie odbiegają od norm między­narodowych. Macedońscy celnicy drobiazgowo przestrzegają regu­lacji dotyczących wwozu lub wywozu niektórych dóbr, w tym przedmiotów uznanych za wartościowe lub o znaczeniu historycznym. Surowo karane są wwóz, wywóz i posiadanie wszel­kiego rodzaju narkotyków i środków halucynogennych oraz handel nimi. Osoby skazane za ich przemyt nie mogą liczyć na odbywanie wyroku w polskim więzieniu. Gdy celem przyjazdu jest pobyt lub przejazd tranzytem, można wwozić jedynie towary na potrzeby osobiste. Należy zadeklarować wwóz bądź wywóz kwot wyższych niż 2000 EUR. Służby celne mogą zażądać udokumentowania pochodzenia pieniędzy. Praktycznie nie ma możliwości uzyskania zwrotu podatku VAT za zakupione towary.

MELDUNEK.

Jeżeli pobyt przekracza 24 godziny, należy dopełnić obowiązku meldunkowego. W przypadku noclegów organizowanych we własnym zakresie meldunku dokonuje się w najbliższym (właściwym terytorialnie) posterunku policji (mac. policiska stanica). Teoretycznie obowiązek meldunkowy spoczywa na osobie goszczącej (w przypadku prywatnych wizyt).W innych sytuacjach obowiązek ten ciąży na właścicielu hotelu, pensjonatu, kempingu lub kwa­tery (w ciągu 12 godzin od przybycia cudzoziemca). Nieposiadanie meldunku jest rygorystycznie penalizowane przez macedońskie organy ścigania, karą jest grzywna w wysokości 100-500 Euro wraz z dwuletnim zakazem wjazdu do Macedonii.

Od turystów z krajów euro­pejskich nie wymaga się obowiązkowych szczepień. Nie wystę­pują też zagrożenia sanitarno-epidemiologiczne odbiegające od zagrożeń powszechnie obecnych w Europie – obecnie świńska grypa. Podróżni przybywający do Macedonii mogą zostać poddani badaniom na obecność świńskiej grypy w przypadku stwierdzenia u nich ogólnych objawów grypowych (kontrole sanitarno-epidemiologiczne na lotniskach). Infekcje wirusowe są groźne jesienią i wiosną. Aktualne informacje o epidemiach chorób zakaźnych dostępne są na stronie internetowej Światowej Organizacji Zdrowia (WHO): www.who.int. Zaleca się picie wyłącznie wody przegotowanej lub butelkowanej. Żywność najlepiej kupować w sprawdzonych miejscach. Poza nieszczęśliwymi wypadkami, z opieki medycz­nej można korzystać za opłatą. Trwają prace nad możliwością korzystania przez obywateli RP z opieki medycznej na równi z ubezpieczonymi obywatelami Macedonii na zasadach wzajemności. Koszt wizyty lekarskiej to minimum 10 Euro. Wyposażenie szpitali i klinik państwowych odbiega od standardów europejskich. Dostępne są podstawowe usługi medyczne. Dostęp do leczenia specja­listycz­nego może być utrudniony poza stolicą kraju. 

Polskie prawo jazdy jest ho­no­rowane, jednak w przypadku dłuższych pobytów, przekra­cza­jących 3 miesiące, wskazane jest posługiwanie się międzynaro­dowym prawem jazdy. Jeśli pobyt trwa dłużej niż 6 miesięcy, należy obowiązkowo wymienić je na macedońskie prawo jazdy (procedura trwa ok. 1 miesiąca). Jeśli podróżujący samochodem nie jest właści­cie­lem pojazdu, powinien mieć stosowne pełnomocnictwo. Brak pełnomocnictwa może skutkować sankcjami (z konfiskatą pojazdu włącznie). Obowiązują limity prędkości. Autostrady są płatne. Opłata za przejazd przyjmowana jest w walucie miejscowej lub w euro – w tym drugim przypadku jednak jest relatywnie wyższa. Za tankowanie na stacjach benzynowych płaci się także w de­narach. Ceny paliw (benzyna bezołowiowa, diesel 1 i 2, autogaz) uzależnione są od rynku światowego i nie odbiegają od polskich. Ogólny stan autostrad i głównych dróg jest dobry, niemniej lokalne często są zaniedbane i słabo oznakowane. Na drogach wiodących przez góry kierowcy mogą natrafić na kamienie, odłamki skalne, martwe zwierzęta, zgu­biony ładunek. W okresie letnim (sezon turystyczny) drogi bywają zatłoczone (główne magistrale Skopje-Ochryd), ponadto występują utrudnienia na przejściach granicznych (mogą pojawiać się kolejki zwłaszcza na głównych przejściach: macedońsko-serbskie Tabanovce-Presevo i macedońsko-greckie Bogorodica-Evzoni). Stosunek kierowców do zasad ruchu i przepisów bywa dość nonszalancki, wobec czego należy prowadzić ze wzmożoną czujnością.Do podstawowych wykroczeń drogowych należą przejazd na czerwonym świetle, niesygnalizowanie skrętu i wy­mu­szanie pierwszeństwa przejazdu. Obecnie Macedonia plasuje się wśród krajów o proporcjonalnie najwyższej liczbie ofiar śmier­telnych wypadków drogowych. Wiele samochodów jest w złym stanie technicznym, nierzadko brak im tylnych lub przednich świateł, lusterek wstecznych. Bez świateł i często pod prąd jeżdżą rowerzyści, motocykliści na skuterach. Należy też zwracać szczególną uwagę na pieszych, przechodzących przez jezdnię w niedozwolonych miejscach (na autostradach można napotkać również zwierzęta, np. psy). W sezonie zimowym (15 listopada–15 mar­ca) do obowiązkowego wyposażenia należą łańcuchy lub opony zimowe (pojazdy ciężarowe obowiązkowo powinny być wypo­sażone w łańcuchy na koła osi napędowej oraz łopatę). Telefony alarmowe: policja 192, straż pożarna 193, pogotowie ratunkowe 194, pomoc drogowa 196. Uwaga: Przez cały rok obowiązuje jazda z włączonymi światłami mijania. Policja rygorystycznie nakłada mandaty za wykroczenia drogowe, również w stosunku do cudzoziemców. Dopuszczalna zawartość alkoholu we krwi kierowcy wynosi: 0,0 (dla kierowców zawodowych) i 0,5 (dla pozostałych kierowców).

Nie ma ograniczeń w podró­żowaniu po całym terytorium, z wyjątkiem miejsc wyłączonych szczególnymi przepisami (np. obszary przygraniczne, strefy zmili­ta­ryzowane). Fotografowanie obiektów, które mogą być uznane za mające znaczenie wojskowe lub za istotne dla bezpie­czeń­stwa, może być przyczyną problemów z miejscowymi władzami. Podróżując w północno-zachodniej części kraju, położonej przy granicy z Kosowem i Albanią, należy zachować szczególną ostrożność. Ze względu na zagrożenie minami nie zaleca się podróżowania po nieutwardzonych, mało uczęszczanych dro­gach lokalnych w tych regionach. Pozostałą część kraju można uznać za bezpieczną. Należy zatrzymywać się w miej­scach wy­zna­czonych, nocować w zarejestrowanych mote­lach lub kwate­rach prywatnych. Ceny w lepszych hotelach są dla cudzoziemców przeważnie wyższe. Można znaleźć nocleg rów­nież w pensjo­natach i na kempingach. Ceny ulegają sezonowym wahaniom. Sieć informacji turystycznej jest słabo rozwinięta. Przed przy­jazdem do Macedonii warto odwiedzić strony internetowe z informacjami turys­tycz­nymi: www.exploringmacedonia.com, www.economy.gov.mk, www.idividi.com.mk, www.macedonialovesyou.eu. Środki pub­licz­nego transportu są często w złym stanie technicznym (zwła­szcza tabor miejski w stolicy). Nie ma bezpośredniego po­łączenia lotniczego Warsza­wa–Skopje. Na terenie Macedonii znajdu­ją się dwa lotniska między­narodowe: w Skopje (tel. 00389 2 31 48 333) i w Ochry­dzie (tel. 00389 46 33 656). Internetowa informacja o połączeniach lotniczych: www.airports.com.mk.

Po konflikcie etnicznym w 2001 r. sytuacja ustabilizowała się i ulega dalszej poprawie. Przyczyną spora­dycznych lokalnych incydentów (eksplozje bomb, strzelaniny), stwarzających zagrożenie także dla turystów, są głównie porachunki świata przestępczego. Częściowo dochodzi do nich także na tle etnicznym. Zagrożenie przestępczością pospolitą nie odbiega od przeciętnego poziomu. Najbardziej niebezpieczne pod tym względem są północno-zachodnie tereny kraju. Zdarzają się pospolite kradzieże uliczne, włamania do samochodów – głównie w miejscowościach turystycznych w sezonie letnim. Podróżujący po Macedonii powinni omijać demonstracje i zgro­madzenia publiczne. Spośród zagrożeń naturalnych mogą wy­stąpić na terenie Macedonii wstrząsy sejsmiczne i powodzie.

Dominują prawosławie i islam. Osoby przy­jeżdżające na zaproszenie tutejszych organizacji religijnych muszą ubiegać się o specjalną wizę zezwalającą na udział w obrzę­dach religijnych i ich odprawianie. Nie ma szczególnych norm obyczajowych, z wyjątkiem tych związanych z isla­mem, zwłaszcza na prowincji. Macedończycy są tradycyjnie gościnni, do Polski i Polaków odnoszą się z dużą życzliwością.

Ważniejsze święta 2010: 1 stycznia – Nowy Rok, 7 stycznia – prawosławne Boże Narodzenie, 4 kwietnia – prawo­sławna Wielkanoc, 1 maja – Święto Pracy, 24 maja – św. Cyryla i Metodego, 2 sierpnia – Ilinden (Dzień Republiki, powstanie antytureckie), 8 września – Dzień Niepodległości, 10 września – Ramadan Bajram (pierwszy dzień najwięk­szego święta muzułmańskiego), 11 paździer­nika – Dzień Powstania (przeciw okupantom faszystowskim), 23 października – Dzień Ma­cedoń­skiej Walki Rewolucyjnej, 8 grudnia – św. Klimenta Ochrydz­kiego.