Obywatele polscy korzystają z prawa do swobodnego przepływu osób w na zasadach obowiązujących w Unii Europejskiej/Europejskim Obszarze Gospodarczym oraz w ramach strefy Schengen. Dokumentem podróży uprawniającym do bezwizowego wjazdu i pobytu (niezależnie od jego celu) na terytorium Królestwa Norwegii jest paszport bądź dowód osobisty. Przed wyjazdem należy się upewnić, czy dokument jest w wystarczająco dobrym stanie technicznym i pozwala na stwierdzenie tożsamości.
Brak niezbędnych środków finansowych na czas pobytu w Norwegii nie może stanowić powodu odmowy wjazdu lub wydalenia obywatela RP z Norwegii. Każdy pobyt dłuższy niż dozwolony dla obywatela Unii Europejskiej (tj. 3 miesiące w przypadku pobytu turystycznego lub 6 miesięcy w przypadku pobytu osoby poszukującej pracy pod warunkiem zarejestrowania się w takim charakterze w norweskim urzędzie pracy – www.nav.no) wymaga uzyskania zezwolenia na pobyt.  Szczegółowe informacje dla osób osiedlających się w Norwegii zawiera poradnik w języku polskim pt. „Nowicjusz w Norwegii” (www.nyinorge.no).

Norwegia nie jest w pełni objęta europejską unią celną, dlatego też obowiązują tu inne niż na terytorium Unii Europejskiej przepisy dotyczące wwozu towarów przez turystów. Turyści podróżujący do Norwegii podlegają ograniczeniom ilościowym dotyczącym wwożenia towarów przeznaczonych do użytku osobistego i nie podlegających odsprzedaży. Określenie „do użytku osobistego” dotyczy także towarów przewożonych z przeznaczeniem na prezenty. Sprzedaż ich jest naruszeniem prawa zagrożonym ich konfiskatą oraz dodatkową karą. W poważniejszych przypadkach konfiskacie może też podlegać pojazd, którym towary były przewożone. Oprócz rzeczy osobistego użytku potrzebnych na czas podróży, bez cła i innych podatków można wwieźć do Norwegii niżej wymienione towary, jeśli nie przekraczają one ustalonych limitów:
• Napoje alkoholowe: Obowiązują limity przy przywozie alkoholu (w zależności od rodzaju 1.5-3 l). Napoje alkoholowe mogą przywozić osoby, które ukończyły 18. rok życia. Napoje z zawartością alkoholu powyżej 22 proc. mogą wwozić osoby, które ukończyły 20. rok życia.
• Papierosy i wyroby tytoniowe: 200 szt. papierosów lub 250 g tytoniu i 200 szt. bibułek papierosowych (dotyczy to osób, które ukończyły 18. rok życia).
• Żywność, produkty mięsne i mleczne (przywożone z terenu państw UE/EOG): w sumie 10 kg mięsa i przetworów mięsnych, sera oraz innych rodzajów żywności z wyjątkiem karmy dla psów i kotów. Przywóz wymienionych produktów spoza terenu UE/EOG jest zabroniony. Dzieci do lat 12 nie mogą wwozić żywności z wyjątkiem napojów, czekolady i słodyczy potrzebnych na czas podróży.
• Paliwo: oprócz paliwa w baku pojazdu dodatkowo można wwieźć 10 l paliwa na 1 samochód w kanistrze przeznaczonym do przechowywania i przewozu paliwa.

Policja i służby celne w Norwegii mają znacznie szerszy zakres uprawnień w stosunku do cudzoziemców niż odpowiednie służby w Polsce. W szczególności uprawnione są do kontrolowania pojazdów i osób nie tylko na przejściach granicznych, ale również na terenie całego kraju i w każdej sytuacji. Nielegalna praca i handel traktowane są bardzo surowo. Odnotowuje się przypadki konfiskaty pieniędzy i przedmiotów, jeśli zachodzi podejrzenie, że zostały uzyskane w wyniku nielegalnej pracy bądź działalności handlowej. Niezapłacenie wymierzonej kary grzywny za naruszenie przepisów drogowych lub celnych może spowodować wymierzenie kary aresztu. Noszenie w miejscu publicznym noża lub ostrych narzędzi, których długość ostrza przekracza 7 cm, traktowane jest przez policję na równi z posiadaniem broni. W związku z tym na ich posiadanie wymagane jest stosowne zezwolenie władz miejscowych. W przypadku naruszenia obowiązującego prawa karnego i zatrzymania przez policję należy pamiętać o podstawowych prawach cudzoziemca. Są to: prawo do tłumacza, prawo do pomocy adwokata i prawo do kontaktu z konsulem.

Nie ma obowiązku meldunkowego w przypadku pobytu o charakterze turystycznym.

W Norwegii nie ma zagrożeń sanitarno-epidemiologicznych. Bieżące informacje nt. potencjalnych zagrożeń sanitarno-epidemiologicznych, w tym grypą pandemiczną typu A/H1N1, podaje norweski Urząd ds. Zdrowia Publicznego (www.fhi.no). Nie ma obowiązku szczepień przed przyjazdem. Obywatele RP objęci systemem ubezpieczenia (NFZ) w kraju mają zagwarantowany dostęp do pomocy medycznej w nagłych przypadkach na terenie Norwegii na takich samych zasadach jak osoby objęte norweskim systemem ubezpieczenia zdrowotnego po okazaniu Europejskiej Karty Ubezpieczenia Zdrowotnego (EKUZ). Uzyskanie porady medycznej w publicznej służbie zdrowia wymaga opłacenia tzw. udziału własnego (opłata zryczałtowana nie podlegająca refundacji). Dotyczy to również osób objętych norweskim systemem ubezpieczenia zdrowotnego. Przykładowe wysokości udziału własnego: wizyta u lekarza podstawowej opieki – 125 NOK w ciągu dnia, 210 NOK wieczorem, w nocy oraz w dni świąteczne (wizyta domowa – odpowiednio 170 NOK, 280 NOK). Wizyta u lekarza specjalisty w ciągu dnia – 265 NOK. Leczenie stomatologiczne jest pełnopłatne. Dzieci do lat siedmiu otrzymują wszystkie świadczenia medyczne bezpłatnie. Koszty leczenia w Norwegii są bardzo wysokie (pełna cena wizyty u lekarza internisty to 400–600 NOK, u stomatologa 1000–1500 NOK, koszt jednej doby w szpitalu – ok. 3000 NOK, bez zabiegów i operacji). Osoba nie objęta systemem ubezpieczenia zdrowotnego w Polsce powinna koniecznie wykupić przed przyjazdem do Norwegii indywidualną polisę ubezpieczeniową, obejmującą przynajmniej koszty leczenia i następstw nieszczęśliwych wypadków.

Podczas pobytu o charakterze turystycznym honorowane jest polskie prawo jazdy. Obowiązuje używanie świateł mijania przez cały rok i pasów bezpieczeństwa na wszystkich siedzeniach pojazdu. Dzieci (dotyczy to również niemowląt) mogą być przewożone tylko w specjalnych dziecinnych fotelikach. Zimą, która w niektórych rejonach Norwegii rozpoczyna się już w październiku i może trwać do maja, bezwzględnie wymagane są opony zimowe z kolcami lub bez (w Oslo i niektórych innych dużych miastach należy opłacić specjalny podatek za jazdę na zimowych oponach z kolcami). Od kierowców ciężarówek wymagane jest posiadanie, oprócz zimowych opon, również łańcuchów. W razie braku odpowiednich opon lub innego sprzętu umożliwiającego jazdę w warunkach zimowych policja może zatrzymać pojazd aż do czasu ich uzupełnienia przez kierowcę.
Nieprzestrzeganie przepisów ruchu drogowego (dotyczy to również przepisów parkowania pojazdów) karane jest z całą bezwzględnością. Policja norweska nie spisuje protokółów policyjnych z niegroźnych wypadków drogowych zostawiając ocenę wypadków samym jego uczestnikom i firmom ubezpieczeniowym. Norweskie firmy ubezpieczeniowe posługują znormalizowanym międzynarodowym protokołem powypadkowym, który powinien znajdować się zawsze pojeździe.
W Norwegii jest wiele płatnych dróg i tuneli, przy czym są dwa rodzaje tzw. „bramek”: umożliwiające dokonywanie płatności gotówką i kartami płatniczymi oraz w pełni automatyczne działające w systemie „Autopass” (www.autopass.no), bez konieczności zatrzymywania się. W drugim przypadku opłatę za przejazd można uregulować po przejechaniu „bramki” w oznaczonych stacjach benzynowych przy drodze albo, tak jak jest w aglomeracji Oslo, na stacjach benzynowych „Esso” (www.fjellinjen.no).
Niedozwolone jest kierowanie pojazdem mechanicznym zarejestrowanym poza Norwegią, bez obecności właściciela pojazdu w pojeździe, przez mieszkańca Norwegi tj. osobę mającą prawo pobytu w Norwegii. Na witrynie internetowej norweskiego urzędu celnego (www.toll.no) znajduje się m.in. sporządzona w języku polskim informacja dotycząca poruszania się po Norwegii samochodem zarejestrowanym poza tym krajem (nie dotyczy turystów, lecz osób z prawem pobytu w Norwegii)

Nie ma ograniczeń. Należy jednak pamiętać o surowości klimatu i dużych odległościach między miejscowościami, szczególnie w północnej części Norwegii. Jeśli ktoś planuje podróż samochodem na północ Norwegii, powinien wyjechać w okresie od końca maja do końca września. W pozostałych miesiącach należy liczyć się z tym, że niektóre drogi, mosty i przeprawy promowe mogą być zamknięte. Osoby udające się na Spitsbergen (prowincja Svalbard) powinny przed wyjazdem zarezerwować miejsca w hotelu i ściśle przestrzegać przepisów gubernatora Svalbardu dotyczących zasad poruszania się w regionie.

Norwegia jest krajem bezpiecznym. W okresie letnim jednak, szczególnie w dużych ośrodkach miejskich, rośnie liczba kradzieży kieszonkowych.

PRZYDATNE INFORMACJE:
• Przy wymianie walut konieczne jest okazanie dokumentu tożsamości. O taki dokument może być również poproszona osoba dokonująca płatności kartą płatniczą lub kredytową wydaną poza Skandynawią. Akceptowana jest większość kart.
• Na każdej stacji benzynowej można otrzymać broszurę zawierającą informację na temat stacji benzynowych danej sieci na terenie całego kraju sprzedających paliwo LPG. Pojazdem zasilanym gazem na wiele promów nie można wjechać.
• W okresie zimowym policja i służby celne mają prawo zabronić kontynuowania jazdy samochodem nie posiadającym prawidłowych zimowych opon lub łańcuchów (dotyczy to zarówno samochodów osobowych, jak i ciężarowych).