Kontakt

Newsletter

Sonda

Skąd wiesz o naszej firmie?
	z plakatu
	od znajomych
	z ulotki
	z internetu
	inne

Polecane przewodniki

TADŻYKISTAN

Stolica: Duszanbe
Waluta: somoni (TJS);
Język urzędowy: tadżycki
Inne języki: rosyjski



Uwaga: W związku z miejscowymi uwarunkowaniami (w tym z możliwością zagrożenia terroryzmem) wzmocniono kontrolę ruchu osobowego wewnątrz kraju. Cudzoziemcy powinni zawsze mieć przy sobie paszport z wizą.

Obywatele Polski podróżujący do Tadżykistanu objęci są obowiązkiem wizowym. Wizę można uzyskać w Ambasadzie Tadżykistanu w krajach ościennych, np. w Berlinie lub w Moskwie, podając cel wyjazdu. Na wizę czeka się ok. dwóch tygodni. Na miejscu jest możliwość przedłużenia jej. Nielegalne przedłużenie pobytu poza liczbę dni określonych w wizie grozi wysoką karą pieniężną nakładaną przez straż graniczną, a nawet wszczęciem postępowania sądowego. Nie ma obowiązku okazania biletu powrotnego ani określonej kwoty na każdy dzień pobytu. W ostatnim czasie pojawiła się możliwość uzyskania wizy tadżyckiej również na lotnisku w Duszanbe (wiza na okres do miesiąca pobytu), jednakże z uwagi na brak bezpo­śred­nich połączeń lotniczych z Tadżykistanem należy się zapo­znać z przepisami wizowymi obowiązującymi w krajach tranzy­towych.

Wywóz waluty jest dopuszczalny do kwoty zadeklarowanej w deklaracji wwozowej.

Nadal obowiązuje zakaz fotografowania mostów, obiektów przemysłowych i wojskowych oraz robienia zdjęć na dworcach kolejowych i lotniskach. Bardzo surowo kara­ne są przestępstwa związane z posiadaniem narkotyków i hand­lem nimi.

Po przybyciu do Tadżykistanu należy obowiązkowo w ciągu 72 godzin zameldować się w miejscowym OWIR (rejo­nowy wydział MSW).

Nie ma obowiązku posiadania ubezpieczenia osobowego ani komunikacyjnego.

Państwowa opieka me­dycz­na jest na niskim poziomie. Wizyta u lekarza kosztuje od 15 USD, doba w szpitalu – ok. 80 USD. Istnieje duże ryzyko zarażenia się żółtaczką wszczepienną. Z powodu powtarzających się epidemii duru brzusznego (tyfusu) zaleca się szczepienie przeciw tej cho­robie przed wyjazdem do Tadżykistanu (odporność uzyskuje się po dwóch tygodniach od zaszczepienia). W Tadżykistanie szybko rośnie liczba zarażonych wirusem HIV oraz chorych na gruźlicę. Warunki sanitarne nie odpowiadają ogólnie przyjętym standardom, odradza się spoży­wanie posiłków na targo­wis­kach. W barach (tzw. czajchany) gdzie estetyka pozostawia wiele do życzenia, jedzenie jest zazwyczaj świeże. Z uwagi na zagrożenie żółtaczką i innymi chorobami przewodu pokar­mo­wego produkty spożywcze należy dokładnie myć pod bieżącą wodą. Kupując żywność, trzeba zwrócić uwagę na ter­min przydatności do spo­życia; nie zaleca się kupowania miejsco­wej wódki niewiadomego pochodzenia (niebez­pie­czeństwo zatrucia alkoholem metylowym). Woda w kranach jest zdatna do picia po przegotowaniu – zaleca się jednak pić wodę mineralną oryginalnie butelkowaną. Z po­wo­du odmiennej flory bakteryjnej w pierwszych dniach po przy­byciu mogą wystąpić kłopoty żołądkowe związane z aklimatyzacją.

Uznawane jest międzyna­rodowe prawo jazdy. Piesi i kierowcy powinni zachować szcze­gólną ostrożność, gdyż miejscowi użytkownicy dróg swobodnie traktują przepisy ruchu drogowego. Nie ma obowiązku zapinania pasów bezpieczeństwa, lecz jest to zalecane. Wysokość man­datów jest w większości przypadków umowna. Dość zły jest stan dróg, szczególnie wiosną i jesienią.

Zagrożenie przestępczością pospolitą jest znaczne. Należy ograniczyć do minimum podróżowanie nocą. Infrastruktura turystyczna jest zde­cy­dowanie niewystarczająca. Władze ograniczyły ruch osobowy na terenach i w strefach chronionych, w rejonach graniczących z Afganistanem oraz w rejonie Górskiego Badachszanu (wyma­ga­ne są specjalne pozwolenia wydawane w miejscowym MSZ, stosun­kowo trudne do uzyskania). Planowanie podróży poza głównymi drogami i dużymi miastami należy poprzedzić odpowiednim rozpoznaniem w zakresie bezpieczeństwa. W przypadku podróży turys­tycznych po Tadżykistanie (zwłaszcza w Gornobadachszańskim Rejonie Autonomicznym - GBAO) zalecane jest informowanie drogą elektroniczną polskiej placówki w Taszkencie o przebiegu podróży i miejscach ostatniego pobytu.
Uwaga: należy pamiętać, iż północny okręg kraju (Sogdyjski) jest odizolowany od pozostałej części kraju pasmem gór Gissarskich i Turkiestańskich. Bezpieczna podróż do tego rejonu kraju od strony południowej jest możliwa główną drogą przez 3 miesiące w roku w okresie letnim.

Tadżykistan jest krajem muzułmańskim kobiety powinny unikać odzieży podkreślającej sylwetkę, odsłaniającej łokcie i kolana, szczególnie poza stolicą kraju. Przy zwiedzaniu obiektów sakralnych należy bezwarunkowo podporządkować się miejscowym zwyczajom. Niektóre meczety są niedostępne dla niemuzułmanów.

PRZYDATNE INFORMACJE:

•   Nie ma problemu z wymianą walut; ponieważ kurs czarno­rynkowy nie różni się specjalnie od kursu wymiany w kantorach, zaleca się wymianę w oficjalnych punktach, gdzie ceny są także umowne. Praktycznie nie ma możliwości korzystania z kart kredytowych i czeków podróżnych.

•   Obowiązują odrębne ceny dla obywateli Tadżykistanu, oby­wateli WNP oraz dla pozostałych cudzoziemców.

•   Państwowy transport miejski jest niewystarczający, po­wszech­ne jest wykorzystywanie samochodów prywatnych jako taksówek – cenę za przejazd należy ustalić z góry.

•   Sieć telefoniczna wewnątrz kraju jest bardzo zła, polski roaming działa w wyjątkowych przypadkach. W Duszanbe i innych większych miastach można znależć kawiarenki internetowe.

•   Różnica czasu: + 3 godziny w czasie letnim, + 4 godziny w czasie zimowym w stosunku do czasu warszawskiego.

•   Numer kierunkowy do Duszanbe: 009923 72.