Kontakt

Newsletter

Sonda

Skąd wiesz o naszej firmie?
	z plakatu
	od znajomych
	z ulotki
	z internetu
	inne

Polecane przewodniki

ZJEDNOCZONE EMIRATY ARABSKIE

Stolica: Abu Dhabi (Abu Zabi)
Waluta: dirham (AED);
Język urzędowy: arabski
Inne języki: angielski


Obywatele RP, niezależnie od celu przyjazdu, podlegają obowiązkowi wizowemu. Wizy udzielane są osobom, dla których uprawniony podmiot miejscowy (tzw. sponsor) uzyska promesę w lokalnym urzędzie imigracyjnym na terenie ZEA. Może to być osoba fizyczna (obywatel ZEA lub cudzoziemiec przebywający w ZEA na podstawie wizy pobytowej z prawem do pracy), a także osoba prawna (firma zapraszająca, hotel, biuro podróży, przed­stawicielstwo linii lotniczych). Kopię promesy należy mieć przy sobie w trakcie odprawy wylotowej z Polski. Na podstawie promesy wiza umieszczana jest w paszporcie na granicznym punkcie kontroli ZEA (lotnisko, port, przejście drogowe). Oby­watele RP nie potrzebują wiz tranzytowych, jeśli po­zostają w stre­fie tranzytowej lotniska. W przypadku zatrudnienia (a w niektórych emiratach również zakupu mieszkania) otrzymuje się wizę ważną 3 lata. Szczegółowe infor­macje o możliwości uzyskania przez obywateli RP wiz wjazdowych do Emiratów można uzyskać w Ministerstwie Spraw Wewnętrznych ZEA (http://www.moieserv.ae/website/index-en.html ) lub Ambasadach ZEA w Warszawie  i Berlinie. Paszport ubiegającego się o wizę musi być ważny co najmniej 6 miesięcy. W paszporcie nie mogą znajdować się wizy wjazdowe Izraela lub ślady pobytu w tym kraju, gdyż taki paszport jest w myśl przepisów ZEA nieważny.

Nie ma ograniczeń dotyczących wwozu i wy­wozu pieniędzy. W przypadku przywozu kwoty przekraczającej 40 tys. AED lub równowartość tej sumy w walutach obcych lub czekach podróżnych wymagane jest wypełnienie stosownej deklaracji. Osoby w wieku do lat 18 mają prawo wwieźć kwotę nie większą niż 40 tys. AED lub jej równowartość w walutach obcych lub czekach podróżnych. Przepisy celne nie odbiegają od powszechnie przyjętych standardów. Do ZEA nie można wwo­zić: materiałów zawierających treści obsceniczne i godzących w obyczajowość muzułmańską, narkotyków i środków odu­rza­jących (pod groźbą kary wieloletniego więzienia nawet za najmniejszą ilość), leków psychotropowych (należy mieć na nie indywidualne recepty – także na najbardziej rozpowszech­nione leki uspokajające czy rozkurczowe), kaset wideo zawierających treści sprzeczne z obyczajowością lub nakazami islamu. Przywóz napojów alkoholowych (do 2 l o zawartości powyżej 22% alko­holu i 2 l wina) uwarunkowany jest w zasadzie posia­daniem odpo­wied­niego zezwolenia, wydawanego przez policję osobom w wieku powyżej 18 lat (niemuzułmanom). Warunek ten nie jest jednak rygorystycznie przestrzegany.

ZEA są krajem muzułmańskim, w którym źródłem prawa jest szariat, religijne prawo muzułmańskie. Zakazane jest utrzymywanie związków pozamałżeńskich i są one karane (dotyczy to również niemuzułmanów). Za posiadanie i zażywanie narkotyków oraz handel nimi grozi wieloletnie więzienie lub kara śmierci. Na zakup, konsumpcję oraz przewóz alkoholu wymagane jest zezwolenie policyjne, o którym była już mowa. Napoje alkoholowe sprzedawane są w nielicznych wydzielonych sklepach. Teoretycznie wymóg posiadania zezwo­lenia obo­wiązuje również w hotelach i klubach o ograniczonym dostępie, gdzie często serwowany jest alkohol, lecz w praktyce przepis ten nie jest egzekwowany. Picie alkoholu w miejscach publicznych (z wyjątkiem wymienionych), a tym bardziej przebywanie w takich miejscach w stanie nietrzeźwym zagrożone jest karą aresztu i grzywny. W niektórych emiratach (np. w Szardży) sprzedaż i wyszynk alkoholu są w ogóle zakazane. W okresie ramadanu zabronione jest spożywanie pokarmów, picie napojów i palenie tytoniu w miejscach publicznych od wschodu do zachodu słońca. W tym czasie zamknięte są wszystkie lokale gastronomiczne.

W hotelach istnieje obowiązek meldunkowy na ogólnie przyjętych zasadach.

Polisy polskich towarzystw ubezpiecze­nio­wych nie są uznawane, o ile nie są reasekurowane w towa­rzystwach ubezpieczeniowych działających na terytorium ZEA. Na ten temat można uzyskać informacje w towarzystwach ubezpieczeniowych działających w Polsce.

Obszar ZEA jest wolny od szczególnych zagrożeń sanitarno-epidemiologicznych. Nie są wy­magane jakiekolwiek szczepienia. Woda ze wszystkich wodo­ciągów miejskich pochodzi z odsalanej i uzdatnianej do picia wody morskiej. Zalecane jest spożywanie wody przegotowanej bądź mineralnej. W ZEA działa wiele gabinetów lekarskich oraz szpitali prywatnych. Opieka lekarska jest na dobrym, a często wysokim poziomie. Koszt standardowej wizyty u lekarza ogól­nego wynosi ok. 300 AED, u specjalisty, w tym u stomatologa, od 250 do 500 AED. Doba w szpitalu kosztuje ok. 1000–1500 AED; opłata jest uzależniona od rodzaju badań, które w tym kraju są dość kosztowne.

W przypadku pobytu nie przekra­czającego 30 dni wymagane jest posiadanie międzynaro­dowego prawa jazdy. Można wówczas prowadzić samochód wypo­życzony z licznych tu wypożyczalni (niezbędna jest karta kredytowa), lecz nie samochód prywatny lub służbowy. Po otrzymaniu wizy pobytowej można wystąpić o lokalne prawo jazdy. Wystawia je departament zezwoleń policji drogowej każdego z emiratów na podstawie zalegalizowanego tłumaczenia polskiego prawa jazdy. Policja drogowa rzadko zna język angielski. W przypadku kolizji drogowej trzeba żądać spro­wa­dzenia tłumacza.

Nie ma ograniczeń. Kraj ma sieć doskonałych autostrad, w nocy oświetlonych. Bez odpo­wied­niego doświadczenia i wyposażenia nie należy na własną rękę urządzać wycieczek po pustyni. Grozi to bowiem ugrzęźnięciem w piachu i/lub utratą orientacji w terenie z dala od siedzib ludzkich.

ZEA należą do krajów o najniższym w świe­cie wskaźniku przestępczości.

Wyznawcom innych religii zabrania się wchodzenia do meczetów podczas modlitw; także w innym cza­sie nie jest to raczej zalecane. W kwestiach ubioru widoczna jest pewna liberalizacja. Nie jest wymagane nakrycie głowy u ko­biet. W takich metropoliach jak Dubaj czy Abu Zabi akceptowane są stroje takie same jak w Europie. Jedynie na prowincji, a przede wszystkim w emiratach północnych, zaleca się, szczególnie ko­bietom, unikanie odzieży nadmiernie odkrywającej ciało.

- Oficjalnie dniami wolnymi od pracy są piątek i sobota. W praktyce dotyczy to przede wszystkim sektora publicznego, gdyż sektor prywatny pracuje 6 dni w tygodniu, a częściowo nawet w piątek. Czas pracy: urzędów państwowych – od niedzieli do czwartku włącznie w godz. 9.00–13.00; banków – w tych samych dniach w godz. 8.00–13.00; sklepów – przez cały tydzień w godz. 9.00–13.00 i 17.00–22.00; centrów handlo­wych – od soboty do czwartku włącznie w godz. 10.00-23.00, w piątki – 14.00–23.00.
- Wiele informacji dla podróżujących można znaleźć na stro­nie internetowej www.uaeinteract.com/travel/.